ഒരു നോണ്‍-വെജ് ലഞ്ച്

ഇതു എന്റെകേട്ടറിവില്‍ പെട്ട ഒരു കാര്യം ആണ് കേട്ടോ..
ഞങ്ങള്‍ ഇരട്ടകുട്ടികള്‍ ആണ് .ഞാന്‍ ഉണ്ണി മറ്റേ ആള്‍ തേനി.(ചെല്ലപ്പേരാണേ ) കാഴ്ചയില്‍ ഒരുപോലെ എങ്കിലും സ്വഭാവത്തില്‍ ഒരുപോലെ എന്ന് ഇത് വരെ ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല..
'കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ പാലുള്ളൂ.'..എന്ന് അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ കിടന്നപോഴേ അവളോട്‌ മാത്രം ആരോ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് തോനുന്നു. ജനിച്ച നാള്‍ മുതല്‍ മുതല്‍ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒഴിച്ച് ഒരു മടീം കൂടാതെ അവള്‍ കരഞ്ഞു സ്വന്തമായി ഒരു കരുതല്‍ നേടി എടുത്തിരുന്നു.കിട്ടാത്ത മുന്തിരി പുളിക്കും എന്ന പോളിസി ഞാനും സ്വന്തമാക്കി വച്ചു.
അവളുടെ നീട്ടിയുള്ള കരച്ചില്‍ കേട്ട് പേടിച്ചു ഞാന്‍ പതുങ്ങിപോയി എന്ന് എല്ലാരും പറയാറുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ അത്ര പാവം ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല. അഞ്ചു മാസം പ്രായം ഉള്ളപ്പോ തനിയെ ഇറച്ചി കഴിച്ചു താന്‍ നോണ്‍-വെജ് ആണെന്ന് തെളിയിച്ച അധികം ആരും ഉണ്ടാകാന്‍ ഇടയില്ല.
സംഭവം ഇതാണ് ....അമ്മയും അപ്പയും ജോലിക്ക് പോയാല്‍ വീട്ടില്‍ ഞങ്ങളും അമ്മമ്മയും, അമ്മാമ്മയെ അടുക്കളയില്‍ സഹായിക്കാന്‍ ഒരു ജോലിക്കാരി .പെണ്ണും മാത്രമെ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ ‌.ഞങ്ങളില്‍ ഒരാളെ തറയിലും ഒരാളെ തോളിലും , അതാണ്‌ അമ്മാമ്മയുടെ സ്റ്റൈല്‍ .തറയില്‍ കിടത്തിയാല്‍ തേനി കരയും . മൂന്നു മാസം പ്രായം ഉള്ളപ്പോ ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നു താഴെ വീണു.അന്ന് ചേമ്പും താള് പോലെ വാടിപോയ അവളെ കൊട്ടിയും വെള്ളം ഒഴിച്ചും ഒക്കെ ആണ് കരയിച്ചു എടുത്തത്. അതില്‍ പിന്നെ തറയില്‍ കിടത്തിയാല്‍ പേടി കിട്ടിയ പോലെ അവള്‍ കരയും.എനിക്കാണെങ്കില്‍ തറയില്‍ കിടന്നു പായയുടെ അരികു കടിച്ചു ശീലവും ആയി.അങ്ങനെ ഞാന്‍ അവളെക്കാള്‍ മുന്നേ നീന്താനും വട്ടം കറങ്ങാനും പഠിച്ചു.
ഒരു ദിവസം തേനി അമ്മമ്മയുടെ മടിയിലും ഞാന്‍ തറയിലും കിടക്കുമ്പോള്‍ വീട്ടിലെ റബ്ബര്‍ വെട്ടുകാരന്‍ മരത്തില്‍ നിന്നു താഴെ വീണ ഒരു കുരുവി കുഞ്ഞിനെയുമായി അത് വഴി വന്നു.അതിനി അധികം ജീവിച്ചിരിക്കില്ല എന്നും അതുവരെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കാണട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു അതിനെ വരാന്ധയിലെ തൂണില്‍ കെട്ടി ഇട്ടു.തറവാട്ടിലെ തിണ്ണയില്‍ പുറംകാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു രസിച്ചിരുന്ന എനിക്കും അവള്‍ക്കും കുരുവിക്കുഞ്ഞ് ഒരു അത്ഭുത വസ്തു ആയി.പെട്ടന്ന് അടുക്കളയില്‍ നിന്നും ഒരു വിളി വന്നു അമ്മമ്മ തേനിയെയും എടുത്തു കൊണ്ടു അകത്തേയ്ക്കു പോയി.
വീട്ടില്‍ എനിക്കന്നു ഒരു ബോയ്‌ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട്.ഒരു പൂച്ച .തറയില്‍ എന്നും അവനാണ് കൂട്ട്,അമ്മയും അമ്മമ്മയും തമ്മില്‍ ഉള്ള പതിവ് വഴക്കിന്റെ കാരണം ഈ പൂച്ച ആണ്.കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അടുത്ത് പൂച്ച വന്നാല്‍ അമ്മമ്മ ഓടിച്ചു വിടില്ല എന്നത് ജോലി സ്ഥലത്തും ടെന്‍ഷന്‍ ആയി തീര്‍ന്നിരുന്നു അന്നൊക്കെ . എന്നെ നക്കിയും ഉരുംമിയും പൂച്ച എപ്പോഴും കൂടെ ഉണ്ടാകും.
അകത്തു പോയി തിരിച്ചു വന്ന അമ്മാമ്മ ആ ദൃശ്യം കണ്ടു ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്ന് പോയി. ഞാനോ എന്റെ കൂട്ടുകാരനോ...ഞങ്ങളില്‍ ആരാണ് ആ അതിക്രമം ആദ്യം തുടങ്ങിയത് എന്ന് അറിയില്ല.കുരുവി കുഞ്ഞിനെ കെട്ടി ഇട്ടിരുന്നിടത് കുറെ തൂവലുകള്‍ മാത്രം.പൂച്ച അവിടെ ഇരുന്നു നാവു നനയുന്നു. അവന്റെയും എന്റെയും മുഖത്ത് ചോര.ഏതാനം തൂവലുകള്‍ ഞാന്‍ കയ്യിലും മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.
മാതാവേ ഇവള്‍ ഇതിനെ തിന്നോ...
അമ്മമ്മയുടെ നിലവിളി കേട്ട് മറ്റുള്ളവരും വന്നു നോക്കി പകച്ചു നിന്നു .
ഇന്നും ബന്ധുക്കള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കളിയാക്കാറുണ്ട്.. "ഇവള്‍ ഉണ്ണി..കുരുവിയെ തിന്നവള്‍.."